1774 yılında yayımlanan bu roman, edebiyat tarihinin en etkili aşk hikâyelerinden biri olarak kabul edilir. Kitabın merkezinde Werther adında genç, hassas ve duygularını yoğun yaşayan bir adam vardır. Werther, bir gün Lotte isimli genç bir kadınla tanışır ve ona derin bir aşkla bağlanır. Ancak Lotte başka biriyle nişanlıdır. Bu imkânsız aşk, Werther’in iç dünyasını giderek karanlık bir yere sürükler. Eser, Werther’in arkadaşına yazdığı mektuplardan oluşur. Bu sayede okuyucu yalnızca olayları değil, Werther’in zihninden geçen her duyguyu da neredeyse birebir hisseder. Goethe’nin vermek istediği mesajlardan biri, insan duygularının ne kadar güçlü ve yıkıcı olabileceğidir. Kontrol edilemeyen tutkular, insanı hem güzelliğe hem de felakete sürükleyebilir. Aynı zamanda eser, insanların anlaşılma ihtiyacını ve yalnızlığın insan ruhunda açtığı yaraları da gözler önüne serer. Yayımlandığı dönemde kitap öylesine etkili olmuştur ki, birçok genç Werther gibi giyinmeye başlamış, hatta romanın duygusal atmosferinden fazlasıyla etkilenen insanlar ortaya çıkmıştır. Bu yüzden eser, edebiyat tarihinde “Werther etkisi” olarak anılan büyük bir kültürel iz bırakmıştır. Aradan yüzyıllar geçmiş olsa da Genç Werther’in Acıları, hâlâ insanların kalbine dokunmaya devam ediyor. Çünkü aşk, yalnızlık ve anlaşılma arzusu… Zaman geçse de hiç değişmeyen duygular.”

“kalbi bir kez değil, son bir yılda, hatta son on yılda bir çok kez kırılmıştı ve ne zaman kırılan parçaları bir araya getirmeye, kalbini ve ruhunu hayali bir yapıştırıcıyla yeniden birleştirmeye başlasa parçalar tekrar kırılıyordu. Öyle ki her bir parça gitgide küçülüyor, daha az tanınır oluyor ve her darbeyle bir daha birleşmeyecek hale geliyordu.” Kitapta sevdiğim tatlı kısımlar olmakla beraber bana pek hitap eden bir eser olmadı . Ya da büyük bir beklentiyle okudum o yüzden hayal kırıklığı yaşamış da olabilirim bilmiyorum. Normal okuma tempomda okuduğum eserlerin yanında bir dinlenme , çerezlik okuma gibi bir şey oldu benim için. Tekrar bir gün dönüp okur muyum pek zannetmiyorumm ama yine de bir deneyim olmuş oldu benim için

“Hepimizin bir tek ortak özelliği vardı : İnsan olmak. Farklı inançlara, farklı etnik kökenlere, farklı cinsiyetlere , farklı dünya görüşlerine sahip olsak da hepimiz insandık.” “Ruhun yarası hiçbir zaman tam olarak kapanmıyor. Beden daha çabuk onarıyor kendini. Kalbin attığı sürece vücut iyileşebilir. Oysa ruhun bir kez darba aldı mı, o yara dikiş tutmuyor. Sonuna kadar kendi kendine kanamayı sürdürüyor.”

Selam kitap dostlarımmm sizlerle Vahşetin Çağrısı konuşuyoruz… Kitaptaki ana karakterimiz Buck. Buck, Yargıç Miller’in evinde konforlu bir yaşam süren evcil bir köpekti. Ancak bahçıvanlarınım kumar borcu sebebiyle Buck’ı satması üzerine hayatı tamamen alt üst oldu. Kendini konforlu bir malikaneden bir anda buz tutmuş Alaska topraklarında buldu.. İçine düştüğü bu vahşi doğada Buck’ın kendini geliştirmesini, atalarından kalma içinde susmuş gerçek benliğini bulma yolculuğunu okuyoruz . Görünen metnin ardında kalan gerçeklik hakkında bir reels videosu paylaşmıştım, onun in önceki gönderiye bakabilirsiniz..🌸 Bu kitabın bir de filmi var . Çok izlemenize gerek yok çünkü kitaptaki o derinliği filmde bulamıyorsunuz ama yaşadığı doğayı anlamlandırabilmek için izleyebilirsiniz🤷🏻‍♀️ Kitapla kalınnn🫂📖