Cihân dedikleri bir hân imiş, gelen göçer, Bâkî kalan yalnızca gönülde açılan eser. Câh ile mağrûr oldum, mâla gönül verdim, Meğer her saltanatın sonu sessiz bir seher. Her nefes bir emânet, her dem biraz firâk, Takdîr yazılınca susar dil, eğilir bayrak. Dost bildiğin nice yâr, rüzgâr ile savrulur, Bir vefâ ehli çıkar, bin nâmdan evlâ durur. Nefsime sordum bir gece: "Bu ömür kime kaldı?" Aynalar sükût etti, vicdân cevâba daldı. Hakîkat perde açtı, zâhir yalan göründü, Bir ömürlük ihtişâm, bir nefeste söndü. Ne sîm kaldı elde, ne zer kaldı avuçta, İnsan kendi hâline döner son yolculukta. Ey gönül, mağrûr olma devrânın ikbâline, Gül bugün açar amma, yarın düşer hâkine. İbret al bu kıssadan, aldanma reng ü rûya, Her gelen bir gün gider, hüküm ancak Mevlâ'ya. - Uçmak - Kıvırcık (Tepe 2026)

Zavallı küçüğüm! Seni onca seven, güzel kokular yayan beyaz, küçük boynunu öpen, elleriyle hiç durmadan ipek gibi saçlarının buklelerini okşayan , yuvarlak güzel yüzünü ellerinin arasına alan, seni dizlerinin üstünde zıplatan ve akşamları Tanrı'ya dua etmen için iki elini birleştiren baban ölecek! - Bir idam mahkumunun son günü

“Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü kör oldum Yıkadılar aldılar götürdüler Babamdan ummazdım bunu kör oldum Siz hiç hamama gittiniz mi? Ben gittim lambanın biri söndü Gözümün biri söndü kör oldum Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak Söylelemesine maviydi kör oldum Taşlara gelince hamam taşlarına Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi Taşlarda yüzümün yarısını gördüm Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü Yüzümden ummazdım bunu kör oldum Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?”

Kafan çok dolu yine, devamlı kendi kedime bir şeyler konuşuyor. O susmayınca kitap okuyamıyorum. Yani deniyorum, akşam falan okudum ama bir bölüm okudum bir yandan konuşuyorum. Bir yandan okuyor gibiyim. Uykum da gelmiyor böyle olunca. Beynim iki yöne yetmeye çalışırken uyumayı unutuyor. Ekran sürem çok arttı. İnstagram da vakit geçirmeye başladım. Keşfet denilen şeyin kurbanı oldum. Normal kendi hesabım var. Tanımadığım kimseleri takip etmiyordum oradan, bir de çalındığından paylaşımlarım iki kere korktum. Ben de o özel kalsın diye düşünüp gittim, açık hesap açtım. Bok varmış gibi. Şimdi tiyatro ile ilgili, yazmak ile ilgili yani ilgimi çeken fark ettiğim kim varsa takip ediyorum oradan. Böyle kitaplar, yazarlar, çizeler ile dolan bir keşfetim oldu. Çok güzel ama şimdi iki kat zaman harcıyorum. Kendi önceki hesabımda tanıdığım insanlar ve bir de taşacak bu deniz dizisi var. Takıldım mı takılıyorum bir ara friends dizisi vardı. Şimdi bu dizinin samimiyeti iyi geliyordu bu bölümde ramazan ayına o kadar vurgu yapıp bayram yapmadan ramazanı bitirmeleri ile ilgimi biraz azaltsalar da, karakterlerin oyunculuk ile bize yansıtılmasını seviyorum. Sana niye geldim yazınca kafam biraz sakinlesin diye, kurgularımı azıcık buraya boşaltayım. Evim dağınık, pis ve temizlik yapmaya niyetim yok gibi. Nisan ayında gideceğim bileti alınmış. 5 tiyatro var. Geçen ay Afife’ye gittim bayıldım. Baba’ya gittim ama çok etkilenmedim sanki. Haluk Bilginer’i çok seviyorum. Elbette oyunculuğu iyiydi. Dekor değişirken sahne üzerinde beni çok yordu gölge gibi giren oyuncular. Bir türlü oyunun içine giremedim yani. Afife oyununu abartabildiğim kadar abartıyorum. Tüm oyuncuların emeğine sağlık. Günce şuan da uzar gider yazma işi. Ama susayım. Deftere geçeyim, telefondan zor geldi yazması.

En mutlu günümdü, Bir şarkı ölümdü Geriye nasıl dönüldü İhanet ikiye bölündü İntikam farklı bir gömüydü En usta medyum gömüldü Nefretim birikiyor avuçlarımda İşte bu son dönümdü