“Hepimizin bir tek ortak özelliği vardı : İnsan olmak. Farklı inançlara, farklı etnik kökenlere, farklı cinsiyetlere , farklı dünya görüşlerine sahip olsak da hepimiz insandık.” “Ruhun yarası hiçbir zaman tam olarak kapanmıyor. Beden daha çabuk onarıyor kendini. Kalbin attığı sürece vücut iyileşebilir. Oysa ruhun bir kez darba aldı mı, o yara dikiş tutmuyor. Sonuna kadar kendi kendine kanamayı sürdürüyor.”

Selam kitap dostlarımmm sizlerle Vahşetin Çağrısı konuşuyoruz… Kitaptaki ana karakterimiz Buck. Buck, Yargıç Miller’in evinde konforlu bir yaşam süren evcil bir köpekti. Ancak bahçıvanlarınım kumar borcu sebebiyle Buck’ı satması üzerine hayatı tamamen alt üst oldu. Kendini konforlu bir malikaneden bir anda buz tutmuş Alaska topraklarında buldu.. İçine düştüğü bu vahşi doğada Buck’ın kendini geliştirmesini, atalarından kalma içinde susmuş gerçek benliğini bulma yolculuğunu okuyoruz . Görünen metnin ardında kalan gerçeklik hakkında bir reels videosu paylaşmıştım, onun in önceki gönderiye bakabilirsiniz..🌸 Bu kitabın bir de filmi var . Çok izlemenize gerek yok çünkü kitaptaki o derinliği filmde bulamıyorsunuz ama yaşadığı doğayı anlamlandırabilmek için izleyebilirsiniz🤷🏻‍♀️ Kitapla kalınnn🫂📖

Eğer ki yarın nihâyet olur ise bu zamâne, Düşer gönül sükût ile gider bu hânedâne. Ne var ki aşk-ı derûnum kalır yine virâne, Bir ateş-i sönmeyen ki düşer her bir zamâne. Gidersem eğer ardımda kalır mı bir nişâne, Yoksa savurur mu beni rüzgâr-ı bî-efşâne. Benim bu hâlim bir sefer, yazılmış bir destâne, Ne başlanır ne biter bu hikmet-i bî-kânâne. Gözümde yaş değil, deniz olur her bir bahâne, Döner de akar içimde bin yıl süren efsâne. Ne korkarım felekten ne de kara imtihâne, Zîrâ ölüm dediğin şey bir perde-i nihâne. Eğer ki sönse de ömrüm, kalır bir tek nişâne, Bir âh-ı derin bırakır bu gönül bî-zamâne. Kıvırcık - 2026 / Mezarlık (İlk ve muhtemel son divan denemesidir.)

Kafan çok dolu yine, devamlı kendi kedime bir şeyler konuşuyor. O susmayınca kitap okuyamıyorum. Yani deniyorum, akşam falan okudum ama bir bölüm okudum bir yandan konuşuyorum. Bir yandan okuyor gibiyim. Uykum da gelmiyor böyle olunca. Beynim iki yöne yetmeye çalışırken uyumayı unutuyor. Ekran sürem çok arttı. İnstagram da vakit geçirmeye başladım. Keşfet denilen şeyin kurbanı oldum. Normal kendi hesabım var. Tanımadığım kimseleri takip etmiyordum oradan, bir de çalındığından paylaşımlarım iki kere korktum. Ben de o özel kalsın diye düşünüp gittim, açık hesap açtım. Bok varmış gibi. Şimdi tiyatro ile ilgili, yazmak ile ilgili yani ilgimi çeken fark ettiğim kim varsa takip ediyorum oradan. Böyle kitaplar, yazarlar, çizeler ile dolan bir keşfetim oldu. Çok güzel ama şimdi iki kat zaman harcıyorum. Kendi önceki hesabımda tanıdığım insanlar ve bir de taşacak bu deniz dizisi var. Takıldım mı takılıyorum bir ara friends dizisi vardı. Şimdi bu dizinin samimiyeti iyi geliyordu bu bölümde ramazan ayına o kadar vurgu yapıp bayram yapmadan ramazanı bitirmeleri ile ilgimi biraz azaltsalar da, karakterlerin oyunculuk ile bize yansıtılmasını seviyorum. Sana niye geldim yazınca kafam biraz sakinlesin diye, kurgularımı azıcık buraya boşaltayım. Evim dağınık, pis ve temizlik yapmaya niyetim yok gibi. Nisan ayında gideceğim bileti alınmış. 5 tiyatro var. Geçen ay Afife’ye gittim bayıldım. Baba’ya gittim ama çok etkilenmedim sanki. Haluk Bilginer’i çok seviyorum. Elbette oyunculuğu iyiydi. Dekor değişirken sahne üzerinde beni çok yordu gölge gibi giren oyuncular. Bir türlü oyunun içine giremedim yani. Afife oyununu abartabildiğim kadar abartıyorum. Tüm oyuncuların emeğine sağlık. Günce şuan da uzar gider yazma işi. Ama susayım. Deftere geçeyim, telefondan zor geldi yazması.

Gece, sokak lambalarının titrek ışığında sessizce yankılanıyordu. Bir köşe başında, hayatın yükü omuzlarına çökmüş bir genç, sigarasının dumanına dertlerini üfleyerek gökyüzüne bakıyordu. Her nefeste içinde biriken acılar, umutsuzluk ve ihanetin ağırlığı biraz daha belirginleşiyordu. Kimi zaman içerek unutmaya çalıştı, kimi zaman gözyaşlarıyla dertlerini akıtmaya... Ama hiçbir şey, ruhunda açılan yaraları tamamen iyileştirmeye yetmedi. Her sevgi kırıntısı, beraberinde daha büyük bir acıyı getirdi. Birini sevmek, ona güvenmek, sonra da ihanete uğramak... İşte hayat, ona hep bu senaryoyu oynattı. Ölüm mü daha kolaydı, yoksa yaşamak mı? Bunu defalarca düşündü. Ama her seferinde hayat, acılarını daha da derinleştirerek ona yeni sınavlar sundu. Zaman ilerledikçe kalbindeki yorgunluk, yaşının çok ötesinde bir ağırlığa dönüştü. Genç yaşına rağmen, taşıdığı dertler bir asırlık ömürden farksızdı. O gece, yüreğindeki fırtına dinmedi. İçindeki sorular cevapsız kaldı. Ama bir şeyden emindi: Dünya dönmeye devam ettikçe, acılar da var olmaya devam edecekti. Yine de içten içe bir umut vardı; belki bir gün, yaşamak, ölüm kadar sessiz ve huzurlu olabilirdi... https://www.youtube.com/watch?v=i_0Sl71817M

Bugün sabah uyandım. İçimde ağır bir his vardı, son zamanlarda neredeyse her güne böyle başlıyorum. Yine de kendimi zorlayıp kalktım. Kahvaltı yaptım; çok iştahlı değildim ama en azından bir şeyler yiyebilmiş olmak bile küçük bir adım gibi geldi. Sonrasında biraz işlere baktım. Odaklanmak kolay değildi, aklım sık sık dağıldı. İçimdeki o isteksizlik hissi hâlâ orada ama tamamen teslim olmamaya çalışıyorum. Küçük küçük de olsa bir şeylerle ilgilenmek, tamamen boşlukta kalmaktan daha iyi geliyor. Günün ilerleyen saatlerinde “Dağ 2” izledim. Film izlemek biraz olsun kafamı dağıttı. Bazı anlarda kendimi hikâyeye kaptırabildim, bu da iyi hissettirdi. En azından zihnim kısa bir süreliğine de olsa o ağırlıktan uzaklaştı. Bu aralar mutsuzum. Bunu inkâr etmiyorum. Hatta zaman zaman depresyonda gibi hissediyorum. Ama buna rağmen içimde küçük de olsa bir çaba var: iyi olmaya çalışıyorum. Belki çok hızlı ilerlemiyorum, belki her gün aynı hislerle uyanıyorum ama yine de tamamen bırakmıyorum. Bugünün özeti şu olabilir: Büyük bir şey başarmadım ama tamamen pes de etmedim. Şu an için bu bile yeterli sayılabilir.

Yalancılar mağdur olmuş, İnsanlar kaypak. Yüz doğru yalan olmuş, Bin nefret paklar. Gözler gülüyor, içten değil, Sözler dökülür, gerçek değil. Selam verip sırt dönüyorlar, Vefayı çıkarla örüyorlar. Ne yemin kaldı ne bir vefa, Her şey yalanla döner safha. İhanet hüküm, yalan da şah, Gerçek ezilmiş, kalmış günah. Güven dediğin eski bir rüya, Görsen bile inanma asla. Çünkü bu dünya, bu sahte diyar, Sadakati değil, yalanı var. Gözler arar bir doğru yüz, Ama her bakışta bir hile süz. Sözler süslenmiş ipek gibi, Altında hançer, soğuk ve diri. Kimse güvenmez kimseye artık, Herkes bir hesap peşinde sanki. Sırlarını versen dost bildiğine, Ertesi gün duyar düşmanın bile. Bir gün gelir mi gerçek zaman? Silinir mi yalanla kurulan plan? Belki bir umut, belki bir düş, Ama bu devran hep böyle dönmüş.

En mutlu günümdü, Bir şarkı ölümdü Geriye nasıl dönüldü İhanet ikiye bölündü İntikam farklı bir gömüydü En usta medyum gömüldü Nefretim birikiyor avuçlarımda İşte bu son dönümdü

Asabi oldum.Çok asabi oldum.. Önüme gelene laf sokuyorum haşlıyorum.Sırf kimsenin kalbini kırmayayim diye çıraklar grubundan çıktım. Tamam doğaçlama hata yapılarak öğrenilir ama bunlar hata yapmayı çok sevdi.O yüzden doğru bişey yapmıyorlar. Bende yapacağınız işi skym dememek için uzaklaştım. Sadece bu ekip degil.herkes herşey.. Anaaa huysuz ihtiyar olcam ya la ben.. Yok hoşuma da gidiyor.. 20 Haziran'da sahnede hastalık hastası Argan olcam ya.. Kerem hoca diyor ki Murat ne güzel hiç zorlanmiyorsun bu herifi oynarken.. Amannh banane..

Beden kayıt tutar kitabının audio halini bulayım. Ne psikomatik semptomnlarmış yahu. döndüm dolaştım yine yoga asanalarımı hatırlayıp yapmnaya başladım. O ufak mutfak odasındaki kalın yeşil matım üzerinde ygeçişrdiğim vakitler... Yeşilin vemavinin farklı tonları aklımda filan. Kimse anlamaz Daha böcek pilavı yapıcam . Ay pardon patlıcanlı yimek. buşgur pişti. Buşgur değil, bulgur. Silmeyi sevmem. Resimlerimde , çizimlerimde de silmem genelde . Olması gereken o halmiş. Pek te insan silmem kolay kolay. Varmış bi anlamı. sktir edip atmam. Yavrular 26 günlük kedi . Anne kediyi besliyorum. Bi dışarı bi içeri taşıyor. Bugün hava soğuk diye yine içeri almış. Biraz para geçince elime kedilere mama, tavuk filan alıyorum. Bi de kendime sebzeler ve şarap. ŞArabı azaltmak için ilaç alıyorum.